Skip navigation
A crowd of early-morning commuters wearing face masks on their way to work in Bangkok.
Feature

also available in English

สวนสาธารณะขนาดเล็ก บทเรียนอันยิ่งใหญ่: สิ่งที่นักวางผังเมืองสามารถเรียนรู้จากโครงการ สวน 15 นาที ของกรุงเทพฯ

Start reading
Feature

สวนสาธารณะขนาดเล็ก บทเรียนอันยิ่งใหญ่: สิ่งที่นักวางผังเมืองสามารถเรียนรู้จากโครงการ สวน 15 นาที ของกรุงเทพฯ

Steve Cinderby ชี้ให้เห็นข้อสังเกตจากสวน 15 นาที  ที่ปรับปรุงพัฒนาใหม่ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการออกแบบและทำเลที่ตั้งเป็นสิ่งกำหนดว่าผู้ใดจะเข้าใช้พื้นที่เหล่านั้นอย่างไร และเหตุใดเรื่องนี้จึงมีความสำคัญต่อสุขภาวะของประชาชนและความยืดหยุ่นของชุมชน

Steve Cinderby, Jana Busch / Published on 30 October 2025 / Bangkok, Thailand

หลังจากที่เมืองต่าง ๆ ทั่วโลกประสบปัญหาการละเลยโครงสร้างพื้นฐานสีเขียว ทำให้เกิดการลงทุนที่ไม่เพียงพอในพื้นที่สาธารณะสีเขียว ก่อให้เกิดความล่าช้าในการออกแบบวางแผนเมืองเพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการยกระดับสุขภาวะคนเมือง อีกทั้ง การระบาดของโควิด-19 เผยให้เห็นถึงความเหลื่อมล้ำทางพื้นที่อย่างรุนแรง ทำให้เมืองต่าง ๆ ต้องเร่งทดแทนเวลาที่สูญเสียไป โดย เมืองต่าง ๆ ได้ นำแบบจำลอง ‘เมือง 15 นาที’  (15 minute city model) มาใช้  โดยการลงทุนในพื้นฐานสีเขียวเล็ก แต่กระจายอยู่ทั่วเมืองและสามารถเข้าถึงได้โดยทุก ๆ คน นั้น สามารถตอบโจทย์ความยั่งยืนหลายประการ หรือ นำแนวทางบูรณานโยบายด้านสุขภาพในทุกภาคส่วนมาใช้ อย่างไรก็ตาม เมื่อการดำเนินการเหล่านี้ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ก็มีคำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นมา: พื้นที่สีเขียวสาธารณะเหล่านี้ถูกใช้งานจริงอย่างไร พื้นที่เหล่านี้สามารถสร้างประโยชน์ด้านสุขภาวะและความเป็นอยู่ที่ดีได้อย่างเป็นรูปธรรมจริง และ ทั่วถึงหรือไม่

Aerial view of a linear green park with winding walkways, trees, and water features built in the central median of a wide urban road in Bangkok, surrounded by multi-storey buildings and traffic on both sides.

Opened in 2021, Chong Nonsi Canal Park transforms a busy Bangkok road median along Khlong Chong Nonsi into an accessible green space with trees, walkways and water features, bringing nature back into the heart of the city.

Photo: W Prasongsin Stulio/ GettyImages.

ปัจจัยทางสังคมที่กำหนดสุขภาพ (SDH) คืออะไร?

ปัจจัยทางสังคมที่กำหนดสุขภาพเป็นเงื่อนไขกว้าง ๆ ที่ส่งผลต่อความเป็นอยู่ที่ดีของผู้คน เช่น การเข้าถึงพื้นที่สีเขียวที่อยู่อาศัย การศึกษา การจ้างงาน และการสนับสนุนทางสังคม  ใน สวน 15 นาที ของกรุงเทพฯ ผลลัพธ์ของ SDH ถูกกำหนดโดยประสิทธิภาพของพื้นที่เหล่านี้ที่จะสนับสนุนกิจกรรมทางกาย ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และความรู้สึกปลอดภัยได้ หากเมื่อได้รับการออกแบบอย่างพิถีพิถัน ก็จะสามารถเสริมสร้างความสัมพันธ์ในชุมชน เสริมสร้างสุขภาพกายและสุขภาพจิต และ สร้างความยืดหยุ่นที่ชุมชนต้องการเพื่อเจริญเติบโตได้

ในมหานครอย่างกรุงเทพฯ หน่วยงานบริหารส่วนท้องถิ่นได้พยายามแก้ไขปัญหาพื้นที่สีเขียวที่จำกัดด้วยการสร้างสวนสาธารณะขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากทุกย่านชุมชนเพียง 15 นาทีโดยการเดิน (จึงเป็นที่มาของชื่อ สวน 15 นาที) แต่แท้จริงแล้ว สวน 15 นาที  เหล่านี้ถูกนำไปใช้ประโยชน์อย่างไร? และการออกแบบที่แตกต่างกันก่อให้เกิดประโยชน์ที่แตกต่างกันสำหรับผู้อยู่อาศัยหรือไม่?

คำตอบสั้นๆ: ใช่ อย่างมาก

เพื่อให้เข้าใจเรื่องนี้ได้ดียิ่งขึ้น ทีมนักวิจัยของ SEI และ ศูนย์ออกแบบและพัฒนาเมือง (UDDC) ได้ประเมินปฏิสัมพันธ์ของผู้คนกับพื้นที่สีเขียวใหม่เหล่านี้โดยใช้วิธี SOPARC (ระบบการสังเกตการเล่นและนันทนาการในชุมชน) วิธีการนี้จะบันทึกว่าใครใช้สวนสาธารณะ ข้อมูลประชากรโดยประมาณ กิจกรรมที่พวกเขาทำ และกิจกรรมเหล่านั้นมีการเคลื่อนไหวหรือเคลื่อนไหวน้อยเพียงใด

การทำงานภาคสนามของเราเก็บข้อมูลในช่วงต้นปี 2025 โดยนำเสนอบทเรียนอันมีค่าเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างการออกแบบสวนสาธารณะ สถานที่ตั้ง และปัจจัยทางสังคมที่กำหนดสุขภาพ (Social Determinant  of Health: SDH)

ภูมิทัศน์เมืองสีเขียวอันหลากหลาย

สวน 15 นาที ที่เราศึกษามีความหลากหลายทั้งในด้านรูปแบบและบริบท ตั้งแต่พื้นที่ชุ่มน้ำที่ระบายน้ำออกแล้วในย่านที่อยู่อาศัยเงียบสงบ ไปจนถึงพื้นที่เล็ก ๆ ใต้ทางด่วนยกระดับ และอีกแห่งที่ตั้งอยู่ระหว่างอพาร์ตเมนต์และศูนย์การค้าสูงระฟ้า ความแตกต่างเหล่านี้ส่งผลอย่างชัดเจนต่อวิธีการ เวลา และการใช้งานสวนสาธารณะ

การสังเกตการณ์วันธรรมดาของเรา (รูปที่ 1) เน้นย้ำถึงความแตกต่างอย่างมากของการใช้สวนสาธารณะในแต่ละพื้นที่ โดยได้รับอิทธิพลจากที่ตั้ง ลักษณะของประชากรในท้องถิ่น และสุนทรียศาสตร์และการออกแบบของสวนสาธารณะ

Minimal green space under Bangkok’s elevated highway, with young trees planted among gravel and concrete paths.

การสังเกตการณ์ (รูปที่ 1) แสดงระดับการใช้งานที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน สวน 15 นาที บางแห่งมีผู้เข้าใช้หลายร้อยคนในช่วงเวลาที่หนาแน่นที่สุด (โดยทั่วไปคือช่วงบ่ายแก่ๆ และช่วงเย็น) ในขณะที่บางแห่งมีผู้เข้าใช้เพียงไม่กี่คนต่อชั่วโมง  สวนที่ทำหน้าที่เป็นทางเดินเท้า เช่น สวน 15 นาทีแห่งที่ 2 (ในย่านช้อปปิ้ง) และ สวน 15 นาทีแห่งที่ 4 (ใต้ทางด่วน) มักถูกใช้เป็นสถานที่ออกกำลังกาย ตั้งแต่การเดินผ่านไปจนถึงการใช้อุปกรณ์ออกกำลังกาย (สวน 15 นาทีแห่งที่ 4)  ในทางตรงกันข้าม สวน 15 นาที (ริมท่า) (5) และสวน 15 นาที (ในพื้นที่ชุ่มน้ำ) (3) มักถูกใช้เพื่อการพักผ่อนและสังสรรค์มากกว่า โดยมีผู้มาออกกำลังกายน้อยกว่า

Figure 1

กิจกรรม เพศสภาพ และพลวัตของชุมชน

การออกแบบที่แตกต่างกันไม่เพียงแต่ส่งผลต่อจำนวนผู้เข้าใช้เท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อประเภทของกิจกรรมที่ผู้คนเข้ามามีส่วนร่วมอีกด้วย โดยเผยให้เห็นรูปแบบที่ละเอียดอ่อนเกี่ยวกับเพศสภาพและความเป็นอยู่ของชุมชน

เมื่อพิจารณาประเภทของกิจกรรมอย่างใกล้ชิด เราพบความแตกต่างที่มากที่สุดระหว่างสวนสาธารณะที่ส่งเสริมการออกกำลังกายและสวนสาธารณะที่ใช้เพื่อการเข้าสังคมหรือพักผ่อนเป็นหลัก (รูปที่ 2) สวน 15 นาทีที่ 2 (ในย่านชอปปิ้งที่คึกคัก) มักถูกใช้สำหรับการออกกำลังกายเบาๆ (เดินเล่น) แต่ก็ดึงดูดเด็ก ๆ ให้มาเล่นกลางแจ้งเช่นกัน สวน 15 นาทีที่ 5 (ริมท่า) มักถูกใช้เพื่อการพักผ่อนและสังสรรค์มากกว่า

 Figure 2

สวน 15 นาที ยังแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างเพศสภาพในการใช้งานที่เห็นได้ชัดอีกด้วย (รูปที่ 3) สวนที่ 2 และที่ 4 มีสัดส่วนระหว่างผู้ใช้ชายและหญิงเกือบเท่า ๆ กัน  สวนที่ 3 ซึ่งอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำ มีผู้หญิงมาใช้ในช่วงเย็นมากกว่า แม้ว่าจำนวนโดยรวมจะค่อนข้างน้อย  ขณะเดียวกัน สวนที่ 5 ก็มีผู้ใช้บริการเป็นชายเป็นหลัก  โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ขับขี่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง (ซึ่งโดยทั่วไปเป็นอาชีพของผู้ชาย) ที่มาพักผ่อนและสังสรรค์กันระหว่างกะ

Figure 3

ผลการศึกษาเบื้องต้นเหล่านี้ชี้ให้เห็นถึงอิทธิพลของการออกแบบสวนสาธารณะขนาดเล็กต่อปัจจัยทางสังคมที่กำหนดสุขภาพในการวางผังเมืองอย่างไร ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการออกแบบและทำเลที่ตั้งส่งผลต่อทั้งการใช้งานและผู้ที่ได้รับประโยชน์ในลักษณะใด

สวนต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นเส้นทางผ่านมีผู้คนสัญจรไปมาเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่งเสริมการออกกำลังกายด้วยการเดิน แต่กลับให้ประโยชน์ทางสังคม เช่น การสร้างความเชื่อมโยงกับชุมชน การพัฒนาทุนทางสังคม หรือการปลูกฝังความผูกพันกับสถานที่ น้อยกว่าสวนอื่น ๆ   ในทางตรงกันข้าม สวนสาธารณะที่เป็น “ปลายทาง” เช่น สวน 15 นาที (ริมท่า) (5) และสวน 15 นาที (ในพื้นที่ชุ่มน้ำ (3) เชิญชวนให้ผู้คนพักอยู่นานขึ้น สร้างการผ่อนคลาย และเป็นที่พบปะสังสรรค์กัน  ไม่น่าแปลกใจที่สวนสาธารณะสำหรับที่อยู่อาศัยที่เงียบสงบกว่ากลับดึงดูดผู้คนได้น้อยกว่า

สวน 15 นาที เหล่านี้ไม่ใช่พื้นที่ “จุดหมายปลายทาง” แต่เป็นทรัพย์สินของชุมชนท้องถิ่น

พื้นที่สีเขียวในฐานะทรัพย์สินของชุมชน – ทั้งในยามสงบและยามวิกฤต

ข้อมูลเชิงลึกที่ไม่คาดไม่ถึงอย่างหนึ่งปรากฏขึ้นช่วงที่เกิด แผ่นดินไหวที่กรุงเทพฯ เมื่อไม่นานมานี้ ขณะที่เดินทางรวบรวมข้อมูลที่สวน 15 นาที 2  ทีมของเราได้เห็นผู้คนอพยพออกจากอาคารใกล้เคียงและออกมารวมตัวกันในสวน15 นาที  แม้ว่าในด้านการวิเคราะห์ข้อมูล วันที่เกิดสถานการณ์ที่ไม่ปกตินี้จะถูกตัดออกจากข้อมูลหลัก แต่เหตุการณ์วันนั้นได้เผยให้เห็นถึงบทบาทรองที่มีความสำคัญ กล่าวคือ สวน 15 นาที สามารถเป็นจุดรวมตัวที่ปลอดภัยและคุ้นเคยในชุมชนเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน

สิ่งนี้เน้นย้ำถึงบทบาทหลายประการของพื้นที่สีเขียวในเมืองที่มีบทบาทในสภาพแวดล้อมเมืองที่คับคั่งและวุ่นวาย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างพื้นฐานทางสังคมของเมือง

การออกแบบเพื่อการใช้งานที่เท่าเทียมกัน

ผลการวิจัยของเรายังตั้งคำถามเกี่ยวกับความเท่าเทียมอีกด้วย  ผู้ใช้ สวน 15 นาที บางแห่งเป็นชายเสียส่วนใหญ่ ในขณะที่บางแห่งมีการใช้งานโดยรวมน้อยมาก  หากไม่มีการออกแบบอย่างรอบคอบโดยนำชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมอาจเสี่ยงต่อการที่สวนสาธารณะขนาดเล็กกีดกันกลุ่มคนบางกลุ่มออกจากได้รับสิทธิประโยชน์โดยไม่ตั้งใจ

การทำความเข้าใจรูปแบบลักษณะการใช้งานเหล่านี้เป็นเรื่องสำคัญสำหรับนักวางแผนและผู้กำหนดนโยบายที่ต้องการให้การลงทุนในพื้นที่สีเขียวมีความครอบคลุมและมีประสิทธิภาพ  การเลือกแบบ ตั้งแต่การคำนึงทำเลที่ตั้งและผังเมือง ไปจนถึงลักษณะของที่นั่งหรือพื้นที่เด็กเล่น ล้วนส่งผลโดยตรงต่อผู้ที่ได้รับประโยชน์จากทรัพยากรสาธารณะเหล่านี้

แล้วก้าวต่อไปคืออะไร

ขณะที่งานนี้ดำเนินต่อไป เราวางแผนที่จะสำรวจว่าผู้ใช้มีมุมมองต่อสวนสาธารณะ 15 นาทีเหล่านี้อย่างไร และเก็บข้อมูลว่ามีความแตกต่างที่วัดได้ในด้านความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นระหว่างผู้ใช้สวนและผู้ไม่ใช้สวนหรือไม่  นอกจากนี้ เราจะพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบสวนสาธารณะและสมาชิกในชุมชน เพื่อประเมินเพิ่มเติมว่าโครงการสวน 15 นาที นี้สามารถบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ได้ดีเพียงใด

พื้นที่สีเขียวในเมือง ไม่ว่าจะเล็กเพียงใด ก็สามารถมีบทบาทสำคัญในการกำหนดสุขภาพ การมีส่วนร่วม และความยืดหยุ่นได้ แต่การออกแบบที่ถูกต้องเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง เพราะการที่ผู้คนเข้ามาใช้สวนสาธารณะมักไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าปลูกต้นไม้อะไรไว้ แต่ขึ้นอยู่กับว่า ได้มีการจัดวางพื้นที่นั้น ๆ ให้มีการใช้งานในชีวิตประจำวันของประชาชนอย่างไรต่างหาก

Curious about urban sustainability research?

Explore how SEI research on mobility, housing and green space shapes pathways to more liveable, resilient and inclusive cities.

Topics and subtopics
Air : Cities / Gender : Participation / Health : Wellbeing
Related centres
SEI York, SEI Asia
Regions
Asia